Żarcie na Kółkach – relacja zbiorcza

01kwi

Znajdź wszystkie posty zmiesiąca:

4 - 2015

Na zlocie, który odbywał się na błoniach stadionu narodowego, szukaliśmy głównie nowych food trucków wśród 60 innych pojazdów, więc docieramy do debiutanta, jakim okazał się Italian Food Truck. Włoskie dania, czyli makarony i pizza. Moja partnerka od samego początku nastawiona była na dania z makaronu, sam byłem również przychylny jej decyzji szukając odpowiednika food trucka „pasta ale jazda”, który kiedyś serwował bardzo dobre jedzenie na bazie makaronu i sosów. Zamawiamy więc makaron i dodatkowo pizzę salame. Pierwszy do nas trafia makaron linguine (czyli długie paski klusek i w mojej opinii najlepsze z dostępnych w food trucku) z sosem śmietanowym i szpinakiem. Pomimo braku mięsa porcja jest bardzo smaczna i przede wszystkim duża a sosu na tyle aby skosztować danie aż do końca.

Przechodzimy do pizzy z salami o średniej wielkości, dla 2, maksymalnie 3 osób. Ciasto jest bardzo cienkie nawet na brzegach, a ilość salami wystarczająca, aby pokryć pizzę tego rozmiaru. Sosy do pizzy są dostępne, ale w naszym przypadku byliśmy bardziej zadowoleni możliwością urywania liści bazylii z doniczek stojących przy ladzie food trucka, a w przypadku makaronów również idealnie sprawdzały się świeże listki kolendry, i za to plus.

Kolejnego dnia zlotu powróciliśmy do tego samego trucka zasmakować innych dań z makaronem, tym razem poprosiliśmy o penne z czterema serami

oraz kolejną porcję z kurczakiem i borowikami w sosie śmietanowym.

Oba dania były wyśmienite i tak dobre jak pierwszy traf, czyli linguine ze szpinakiem, które przypadło nam najbardziej do gustu. Do pełni szczęścia, w ich menu brakowało jedynie carbonary z grillowanym boczkiem i oregano, natomiast opcję z owocami morza zostawiliśmy sobie na kolejny raz.

Urban Burrito – małe, drewniane i niepozorne stoisko, stojące prawie na samym środku placu. Doszukaliśmy się ich dopiero drugiego dnia zlotu, a to że kuchnia meksykańska również mi sprzyja, nie zaszkodziło, aby porównać ich propozycję z podobną kuchnią, jaką chociażby serwuje food truck Wheel Meal czy też Taco Libre. Kilka rodzajów burrito, między innymi kurczak albo szarpana wołowina w wielkościach średnich (ok. 17 zł) i dużych (ok. 22 zł). Wiele osób polecało wołowinę, tak też i zamówiłem. Na średniej wielkości i bardzo cienkim placku (z wyglądu i smaku bardzo zbliżonym do lawasza – świetnym z resztą) ląduje pulled beef (według mnie ok. 100g), do tego czarna fasolka z ryżem, pomidor z warzywami pokrojony w kostkę i posypana świeża kolendra. Wszystko to na końcu polane jest łagodnym białym sosem na pół z ostrym. Całość następnie zostaje zwinięta w placek i opiekana w dociskanym grillu. Zamówiona średnia wielkość porcji jest bardzo mała, znika bardzo szybko po kilku kęsach. Nie wiem na ile porcja duża jest większa od średniej, ale w cenie ok 17 – 18 zł spodziewałem się posiłku (pomimo dobrej jakości i bardzo smacznego) chociaż minimalnie zabijającego głód. Większe porcje i będzie bardzo dobrze.

Mateusz Suchecki:

Szerdelek – Charakterny Cymes, czyli miało być jak u Grzesiuka, a trochę się rozmyło. Towarzystwo zachwala, namawia, mówi, że przetestowane i warto. Kaszanka chodziła za mna kilka dni, tak że chętnie spróbowałem ich wersji w bułce: Praski kawior za całe 10 złociszy. Cena wspaniała, wszak kaszanka jest produktem stosunkowo tanim do wyprodukowania. Porcja konkretna o składzie: kaszanka domowej roboty, duszona cebula, prażone jabłka, ogórek marynowany, musztarda i cos ostrego. I niby prosto i subtelnie, jednak kaszanka zbyt kaszowa, jabłka coś nie czuć i zabrakło elementu przełamujacego dość mdłą kompozycje. I chociaż słowa złego nie powiem na szybkość i sympatyczność obsługi oraz cenę tak niską w stosunku do innych Food Trucków, to jednak jestem przekonany że Praski kawior można podawać lepiej i charakterniej, tym razem Cymesowi zabrakło ostróg.

Padło hasło: „W Chyżym Wole piąta ćwiartka!”, no to raz czym prędzej do stanowiska na ogony wołowe (16 zł/150 g). Poczekaliśmy chwilkę, ze znieciepliwieniem przestępując z nogi na nogę, chociaż czas oczekiwania był naprawdę krótki. Buła konkretna, porcja solidna, pachnie pięknie, ogony duszone w winie i sosie Marinara, delikatne i miękkie. I cóż – dobre to było, jednak tutaj znowu zabrakło mi elementu przełamujacego, dodanie prostego jalapeno załatwiłoby problem, gdybyśmy byli bardziej kreatywni to z pewnością jakaś marynata, odrobina pikla czy coś sfermentowanego pasowałoby jak ulał.

Jeżeli pod samochodem stoi tłum ludzi i wszyscy jedzą, to znaczy, że jest szybko i smacznie. Mowa o BratWurst, pięknie pachnie, kolejka szybko idzie a obsługa bardzo uprzejma. Bierzemy kanapkę ze smażonym serem oraz kanapkę z Matiasem. Czekamy zaledwie 5 minut i dostajemy obie, dla mnie objawienie. Banalnie proste i wręcz pretensjonalne połączenia. Kanapka z serem najlepsza z całego zlotu, Matias prawdziwy (podobno z Holandii) odrobinę przytłumiony jajkiem, którego taka ilość była zbędna. Dziękuję, poza jajkiem brak jakikolwiek uwag.

La Chica Food Truck – ależ zagrzmiało w internecie o tym aucie. Marcin ciągnie, wszak przed dwoma tygodniami wrócił z Kuby i stwierdził, że na wyspie jedzenie go nie porwało, to może chociaż w Polsce się uda? Czas oczekiwania: bagatela 60 minut, cena: zaledwie 20 złotych. Jednakże w tej cenie dostaniemy pieczywo pieczone na miejscu bo inaczej czasu oczekiwania nie potrafię sobie wytłumaczyć, pulled pork czy coś w ten deseń o bliżej nieokreślonej formie, troche zielska, sera, szynki. Wychodzi jak? Nijak. Obsługa jest powolna i niemiła, czas oczekiwania przerażający, a smakowo to już lepiej iść na kanapkę ze smażonym serem. Nie polecam, nie pozdrawiam.

Marcin Malinowski:

Właściwie ja mogłbym się podpisać pod relacją Mateusza, ale moimi oczami dokładnie było to tak…

Ja oczywiście miałem swoich faworytów i trucki, które chciałem sprawdzić. Zaczynając od Chyżego Woła – tutaj za niewielkie pieniądze dostaliśmy dużą porcję mięciutkich ogonów wołowych zamkniętych w chrupiącej bułce. Jak dla mnie czad. Może faktycznie przez duszenie w winie, mięso stało się delikatnie słodkie i przydałoby mu się coś ostrzejszego na przełamanie. Dla mnie nie było niezbędne, ale przyznaję rację – świetnie podkręciłoby całość. Od pierwszego razu jestem ich fanem i raczej nie zanosi się na zmianę. Mocny punkt wszystkich zlotów.

La Chica Food Truck – dla mnie pozycja obowiązkowa na tym zlocie. Jak już było wspomniane, wróciłem z Kuby raptem 2 tygodnie temu, dlatego musiałem spróbować kubańskich kanapek. Tytułem wstępu – jeżeli ktoś liczy na Kubie na dobre jedzenie – od razu mówię, że nie znajdziecie tam raczej nic dobrego. A przynajmniej ja nie znalazłem. Naprawdę po każdym zamówieniu czekałem jak na skazanie, na jakie paskudztwo trafię. A jak wyglądają te kanapki u nas? Może nie tak źle jak na miejscu, natomiast nie zrozumiem ani idei szynki w kanapce z pulled porkiem ( nota bene mocno przeciętnym ), ani godzinnego czasu oczekiwania na zwykłą kanpkę. Ale jak usłyszałem od obsługi „nie pracowałeś w gastro, więc się nie znasz”. Tym zdaniem kończę o tym food trucku. Ja tam na pewno nie wrócę.

Z nowości – no może nie nowości, bo debiut mieli już w zeszłym roku, udało mi się odwiedzić Kingston Town Patty i ich Imprezowe Chlebki ( 7zł ). Nie wiem na jaką to imprezę, ale na pewno mocno zakrapianą. Bez dobrego przepicia nie idzie tego przełknąć. Lekko słodki chleb smażony we fryturze, z dodatkiem bezsmakowego sera. Raczej mocno średni pomysł.

Ostanią potrawą, której sprówałem było tajskie curry na mleku kokosowym z dodatkiem krewetek (25 zł) od Pot Spota. Chłopaki tradycyjnie już nie zawiedli. Kremowe curry z ryżem i krewetkami, których znalazłem ich tam 7 albo 8. Jak na taką porcję całkiem sporo. Mogłem poprosić o delikatnie wzmocnienie chilli, wtedy byłbym w 7 niebie. A tak byłem „tylko” u jego bram. Kolejny food truck, do którego można iść w ciemno na każdym zlocie.

11081216_526104260860678_7997924127384193718_n

22493_526104300860674_7971802758032874360_n

11083674_526104257527345_209672325006648402_n

Kaszpir:

Tom yum… Jeszcze nie rozpaliły się grille w food truckach a już po okolicy roznosił sie zapach orientalnych przypraw a otwarta burta zapraszała do odwiedzin w Przystanku Sushi. Chłopaków znałem już z Targu Śniadaniowego i bardzo podchodziła mi ich sprawność kręcenia rolek, więc z ochotą ustawiłem się by spróbować zachwalanej przez nich debiutanckiej zupy.

Ostrość przełamana smakiem mleczka kokosowego (ortodoksi go nie uznają, ale ja uwielbiam). Obłędny zapach. A w środku kawałeczki mięciutkiego kalmara, grzybki shitake i oczywiście doskonale ugotowane krewetki. Wszystko prawie rozpływające się w ustach, ale nie rozgotowane. Dodatek ryżu powoduje, że za 12 złotych otrzymujemy jeden z najlepszych eintopfów jakie jadłem w warszawskich food truckach. Moja od dziś obowiązkowa pozycja podobnie jak wege curry od Pot Spota.

Schowany w rogu placu Italian Food Truck kusił i kusił. W końcu skusił. I to jak skusił. Wielkie pudełko po brzegi wypełnione solidną porcją penne dokładnie sklejonego aż czterema pysznymi serami (16 zł). Saint Agur znam z burgerów American Food Truck (zaprzyjaźnionej marki Włochów), ale prawdziwy Parmigiano Regano i Le Rustique to była naprawdę serowa uczta. Smaki przeplatały się przez całe danie i doskonale uzupełniały a zapach wręcz oszałamiał. Na pewno skuszę się jeszcze nie raz, a już na pewno na ich popisowy makaron ze szpinakiem, który się niestety bardzo szybko skońćzył.